نصیرمحله منطقه ای جلگه ای ,با طول جغرافیایی 49دقیقه و 20 ثانیه و عرض جغرافیایی 49 دقیقه و 7 ثانیه در جنوب غرب شفت واقع است . رودخانه سیاهمزگی از جنوب شرقی آن میگذرد . کوه خیر سنگ در 2 کیلو متری جنوب غربی و نساء کوه در یک کیلو متری شمال آن واقع است . زبان مردم آن تالشی است . از محصولات آن برنج، ابریشم ، چای ،لبنیات و عسل است .

مالیات نصیرمحله در سال 1330 هجری 1518/32 قران بوده و در نیم فرسنگی امامزاده اسحاق (ع) واقع است . می گویند بانی این روستا نصیر خان بوده است . نصیر خان از حکمرانان منطقه در اواخر قرن سیزدهم هجری بود که خود سرانجام به عللی این روستا را ترک کرد .

نصیرمحله در مسیر جاده شفت به سیاهمزگی واقع است و حدود 8 کیلومتر با شهرستان شفت فاصله دارد . از این روستا جاده ای آسفالته به طرف دژ قلعه رودخان کشیده شده است .

نصیرمحله مرکز دوخت البسه پشمی در گذشته شفت بود . وجه تسمیه ی این روستا بر گرفته از نام شخصی است که آن را ساخته است و اهالی خود را در همین محل اسکان داده بود .

نصیرمحله در گذشته مرکز یکی از دهستانهای تابع شفت بود . این محل 500هکتار برنج زار ،20 هکتار باغ چای ، و 15 هکتار توتستان دارد . سرشماری 1385 ، 803 خانوار با 3234 نفر جمعیت دارد که 2309 نفر بالای 6 سال آن باسوادند .

نصیرمحله دفتر مخابرات ،پست بانک ،خانه بهداشت ، به ورز ، مسجد ،شورای اسلامی روستا ، شرکت تعاونی روستا ، برق ، گاز ، آب لوله کشی ، دبستان ، مدرسه راهنمایی و دبیرستان شبانه روزی  دارد .

از محلات آن میتوان آهنکل ، بالا چلافت ، پایین چلافت ، چوکا و شاهرز را نام برد . در این روستا روزهای چهارشنبه بازار هفتگی است . نصیر محله در سال 1135 ، 1070نفر جمعیت داشت .

یکی از مساجد قدیمی این منطقه مسجد امام حسن مجتبی (ع) است که در سال 1290 شمسی ساخته شده که بیش از یک قرن قدمت دارد .

از جاذبه های دیدنی آن میتوان با استخر زیبای آن  نام برد که در ورودی آن قرار دارد و زیبایی منحصر به فردی دارد .

منبع : کتاب تاریخچه شفت (نادر افشاریان )

گردآورنده : وبلاگ نصیرمحله

کپی برداری از این مطالب با ذکر نام (وبلاگ نصیرمحله ) بلامانع می باشد



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٩/۱٧ | ٦:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

انجماد

اگر چه یخ زدن یا انجماد ، بهترین شیوه نگهداری سبزی ها از جمله سبزی های فصلی نظیر باقلا سبز و نخود فرنگی می باشد، ولی این روش نیز دارای معایبی است؛ از جمله تغییر رنگ سبز سبزی ها به رنگ قهوه ای و یا تغییرات مزه که شاید ناشی از حل شدن مواد قابل حل در آب در مرحله جوش دادن باشد و یا از بین رفتن ساختمان منظم بافت های زنده گیاهی و غیره . با این حال برای انجماد نخود فرنگی و باقلا سبز باید موارد زیر را رعایت کرد.

الف: کیفیت مواد اولیه

کیفیت مواد اولیه از اصول مهم در نگهداری مواد غذایی می باشد، زیرا کیفیت ماده غذایی در طی نگهداری نه تنها بهبود نیافته بلکه به مرور زمان کاهش می یابد. به همین دلیل شیوه تازه خوری ، مناسب ترین روش استفاده از ماده غذایی با حفظ ارزش تغذیه ای بالا می باشد به جز در موارد استثناء.

1- نخود فرنگی

برای منجمد کردن نخود فرنگی باید از نخود فرنگی جوان استفاده کرد که در این حالت غلاف نخود فرنگی مرغوب ، سبز تیره و دانه آن کاملاً گرد و رنگ سبز چمنی می باشد.

2- باقلا سبز

باقلا سبز یک سبزی استثنایی برای انجماد است به ویژه اگر رنگ دانه آن سبز باشد. باقلای مرغوب، سبز رنگ و محل دانه در داخل غلاف فاقد فضای خالی می باشد. پوست دانه باید سبز باشد نه سفید. اگر دانه باقلا سفت و رنگ آن زرد باشد، کیفیت باقلا پایین است.

ب: جوش دادن

برای حفظ رنگ سبز در سبزی ها و جلوگیری از تغییر رنگ سبز به قهوه ای ، باید سبزی ها را به مدت چند دقیقه در آب جوش و یا بخار آن قرار داد که در این قسمت قرار دادن در آب جوش مد نظر می باشد.

1- نخود فرنگی

پس از انتخاب نخود فرنگی با کیفیت بیان شده پوست آن را جدا کرده و دانه دانه می کنند. سپس در یک قابلمه مقداری آب را جوش آورده و به مدت 1 دقیقه نخود فرنگی دانه دانه شده را در آن قرار می دهند، مقدار آب باید با مقدار نخود فرنگی متناسب باشد تا جوش خوردن آب متوقف نشود.

2- باقلا سبز

باقلا سبز را با کیفیت بیان شده خریداری کنید. سپس پوست آن را جدا کرده و کاملاً شستشو دهید. آن گاه در یک قابلمه مقداری آب را جوش آورده و باقلا را وارد آن کرده سپس به مدت 3 دقیقه بجوشانید. مقدار آب باید با مقدار باقلا سبز متناسب باشد تا پس از ورود باقلا سبز به آب در حال جوش، جوشیدن آن متوقف نشود.

ج: سرد کردن

1- نخود فرنگی : پس از اتمام 1 دقیقه جوش دادن، نخود فرنگی را درون آبکش ریخته ، سپس سریعاً با استفاده از آب سرد و یا جریان هوای سرد، آن را خنک و سپس خشک کنید.

2- باقلا سبز : پس از اتمام 3 دقیقه جوش دادن باقلا سبز، آن را در آبکش ریخته و مانند نخود فرنگی، سرد و سپس خشک کنید.

د: بسته بندی

بعد از مرحله سرد کردن، نخود فرنگی و باقلا سبز را متناسب با مقدار هر وعده مصرفی ، در کیسه های فریزر بسته بندی کنید.

هـ : مدت نگه داری در فریزرهای خانگی

مدت زمان نگهداری مواد تهیه شده به روش فوق 12- 8 ماه در فریزر در دمای 18- درجه سانتی گراد می باشد.

تذکر:

با توجه به تغییرات انجام شده در طی نگهداری ( فریز کردن )، برای آن که باقلا سبز و نخود فرنگی، تازگی و کیفیت خوب خود را حفظ کنند، دمای 10- درجه سانتی گراد ( اگر چه دمای فریزرهای خانگی پایین تر از 10- درجه سانتی گراد ) مناسب می باشد. ولی به علت باز و بسته شدن فریزرها در منازل و سرد و گرم شدن هوای داخل آنها مدت نگهداری در این دما ، 3 ماه اعلام شده است.

منبع : ماهنامه دنیای تغذیه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۳/٤ | ٥:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

"روستای چماچا" یکی از روستاهای بسیار قدیمی در شهرستان شفتِ که در دامنه واقع شده و برای شهرستان شفت علاوه بر اهمیت تاریخی، اهمیت اقتصادی هم داشته.
مقبره نعمان و همچنین بنای قدیمی مزار شاه احمد در این روستاست که البته ساختمان قدیمی مزار شاه احمد نوسازی شده. کوه ورزکلک در یک کیلو متری شمال شرقی آن واقع شده.
چماچا روستایی زیبا که بخشی از آن جنگلی و بخشی دیگه پوشیده از باغات چایِ و کارخانه چای مهناج در آن واقع شده .
این روستا امروزه مهمانِ مسافران بسیاریِ و رشد ساخت و ساز ها در منطقه چماچا از طرف غیر بومی ها باعث رونق اقتصادی و گردشگری این منطقه شده است .

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۳/٤ | ٥:۱٥ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

روستای ارده از توابع شهرستان رضوانشهر استان گیلان واقع شده است اهالی این روستا از طریق کشاورزی ، دامپروری و زنان روستا با وسائل سنتی به نخ ریسی و بافندگی امرار معاش می کنند.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۳/۳ | ٩:٢۱ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

ییلاق شلمجار از ییلاقات زیبا و بکر منطقه سیاهمزگی  می باشد که در ارتفاع 1350 متری در یک محیط رویایی در دامنه قله آرننگاه قرار دارد اغلب ساکنین آن از  علاقه مندان به طبیعت و مردمان با صفای منطقه سیاهمزگی  می باشند که برای استراحت و گذراندن فصل گرما به  آنجا سفر می کنند.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢٩ | ٦:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

طبیعت زیبای ماسال در فصل بهار خستگی از جان و دل انسان می رباید و نگاه هر بیننده ای را می نوازد.

این شهرستان در جنوب شرقی تالش قرار دارد و از شمال به گسکر و شاندرمن، از غرب و جنوب غربی به خلخال، از شرق به فومن و صومعه‌سرا محدود است.

ماسال دارای دو بخش مرکزی و شاندرمن است و مردم این شهرستان به مهمان‌نوازی مشهور هستند و به زبان تالشی تکلم می‌کنند.

ماسال دارای طبیعتی سخت مانند صخره‌های کوهستانی و ملایم نظیر شبنم بهاری است و منطقه جنگلی طلاسکو، سورکوم، آری‌دول، شالما و ... از جاذبه‌های گردشگری آن محسوب می‌شود.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢۸ | ٥:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

عکس : آقای رضا ندافی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢٤ | ٦:۱٧ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

آبشار لاتون در استان گیلان، در شهر لوندویل روستای کوته کومه جای گرفته‌است. ارتفاع تقریبی آبشار لاتون ۱۰۵ متر است که به لحاظ بلندی، مرتفع ترین آبشار گیلان و ایران به حساب می‌آید.

کوه اسپیناس مرتفع ترین کوه در جغرافیای منطقه آستارا که ۲۱۰۵ متر از سطح دریاهای آزاد ارتفاع دارد.

این آبشار از دامنه‌های شرق کوه اسپیناس"اسپینه" سرچشمه گرفته و به رودخانهٔ لوندویل که با طول ۱۷ کیلومتر خود نیز از کوه اسپیناس"اسپینه" سرچشمه گرفته سرازیر می‌شود و با شیب تندی به سمت کوته کومه و لوندویل حرکت کرده و در آخر وارد دریای خزر می‌شود.

مسیر صعود

فاصله از روستای کوته کومه تا آبشار حدود ۶ کیلومتر است که در مدت طی این مسافت ۳/۵ ساعتی در حدود ۷۵۰ متر ارتفاع زیاد می‌شود.

مسیر صعود آبشار تپه‌هایی جنگلی و بسیار زیباست که در طول مسیر چشمه‌های فراوانی با آبی خنک و نوشیدنی دیده می‌شود. انتهای مسیر نیز دارای پرتگاه‌هایی خطرناک و مرگبار است. آبشار از فاصلهٔ ۵۰۰ متری قابل رویت است.

در مسیر صعود به آبشار لاتون به روستای قدیمی آسیو شوان می‌رسیم که تقریباً خالی از سکنه است. به زبان تالشی، آسیو به معنی آسیاب و شوان به معنی کنار رودخانه می‌باشد.

در حاشیهٔ آبشار یکی از زیباترین جنگل‌های متراکم بکر و دست‌نخوردهٔ گیلان با انبوهی از درختان آلو، به، گلابی، گردو، فندق و سیب وحشی وجود دارد که در ۹ ماه از سال سرسبزی و زیبایی خود را حفظ می‌کند.

منبع :پایگاه خبری مریان

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢۳ | ٥:٤۳ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

مردم هر منطقه‌ بنا به ویژگی‌های اقلیمی خود، موسیقی، شعر، ترانه، نقاشی، حتی هنرهای تجسمی مخصوص به خود را دارند. ودر مناطق مختلف ایران، هر قوم و طایفه‌ای بسته به موقعیت اقلیمی خود هنر خاص خود را آفریده است.
در شمال ایران، با وجود داشته‌های هنری متفاوت موسیقی‌ها و آواهایی شنیده می‌شود که هر کدام مخصوص روزهای خاصی است. موسیقی شالی یا آواهایی که شالیکاران در مزارع می‌خوانند در حقیقت اگر به دقت شنیده و بررسی شود و با کلید‌واژگان آن را رهگیری کرد می‌توان به‌راحتی مردمی را دید که خودِ درونی و خستگی‌ناپذیرشان را در کوتاه‌بلندی هجاهای موسیقی تکرار و تصویر می‌کنند.

«بجار»(برنج‌زار) قرن‌هاست که دست‌ها و پاهای مردمی را حس و لمس می‌کند که در درون آن زندگی می‌کنند،‌ به زندگی عشق می‌ورزند و رد هستی را در قطره‌های گل‌آلود شالیزار دنبال می‌کنند.برنجکاری یا حتی بجارداری در گذشته گیلان از شغل‌های آب‌ونان‌دار بود. هر کس که قطعه زمینی داشت، می‌توانست به دارایی‌اش فخر بفروشد و به آن ببالد. شاید همین اهمیت و نگاه است که برنج هنوز از دارایی‌های مردم خطه شمال( گیلان و مازندران) محسوب می‌شود؛ سوا از آنکه برنج اکنون یکی از اقلام استراتژیک هم به شمار می‌آید.

امروزه گرچه برخی از وسایل صنعتی و مدرن رد پای شالیکار را پر کرده‌اند، اما همراه رنج و خستگی شالیکاران هنر هم تبلور یافته بود،‌‌ آن هم هنر آسمانی، هنر موسیقی. موسیقی شالیزار موسیقی سبز، خیس و نمناک است. می‌توان با موسیقی‌اش کار کرد، شخم زد، نشاءو درو کرد و خلاصه زندگی کرد. به همین دلیل موسیقی در شالیزار جاری می‌شود و به‌همراه خیش‌وخاش داس(داهره) ملودی‌ای جاری می‌شود که به شالیکاران آرامش می‌دهد و سختی آنها را به آرامش و راحتی مبدل می‌سازد.

در شعر شالی عاد‌ت‌های بومی، محلی و باورها و دلمشغولی‌های آنها را می‌توان دید. دوست داشتن‌ها، دشمنی‌ها، جاها و مکان‌ها به وضوح دیده می‌شوند. کسی که شالیکار نیست،گالش یا دامدار است، فرقش با شالیکار مشخص است. اتفاقا در شعر هم این تفاوت‌ها بروز می‌یابد.

در شعرهای گیلانی‌ها البته بیجار و برنجکاری بیشتر نمود دارد و شاعران بومی گیلان این ویژگی را صریح‌تر بیان می‌کردند:

بیجارونه همه «مولایی» کارم/ امید بر خانه کبلایی دارم/ اخر کبلایی لاکوچنگ بیارم/ خیال کونوم که دنیاره مودارم(همه برنجزارها را مولایی- نام نوعی برنج- می‌کارم/ همه امیدم به خانه کربلایی است/ اگر با دختر کربلایی ازدواج کنم/ انگار دنیا را به من داده‌اند.)

در شعرهای شالی، شاید همه واژ‌ه‌ها از داس،‌ ساقه و آب‌بندان نباشد، اما فضایی که شاعر آن را خلق می‌کند در رابطه با شالی و کشت‌وکار است.در شعر شالی با تمام سختی‌هایی که شاعر آن را لمس می‌کند، زیبایی زندگی در واژه‌واژه آن جریان دارد. از غم، اندوه و ناامیدی در آن خبری نیست. شعر شالی شعر امید و زندگی است. زمینی که شالیکار در آن زندگی می‌کند،‌ بیش از آنکه بخواهد برنج بکارد، عشق و امید می‌کارد.
منبع : نت

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢٢ | ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

سیاهکشان، روستایی در ۲۵ کیلومتری جنوب بخش رحیم‌آباد از توابع شهرستان رودسر در ناحیه کوهپایه‌ای منطقه اشکورات سفلی در استان گیلان قرار داره.
این روستا از شمال به روستای پلام، از جنوب به روستای دیورود (رودسر)، از شرق به روستای نیلو و از غرب به دیواره صخره‌ای محدود می‌شه.
رودخانه پلرود از وسط این روستا می‌گذره و آن را به دو قسمت تقسیم می‌کنه که توسط یک پل به هم وصل می‌شوند، قسمت شرقی رودخانه در تقسیمات کشوری با اسم «سیاهکشان» و قسمت غربی رودخانه با اسم «نیلو پردسر» نامیده شده. ولی در مجموع به اسم سیاهکشان شناخته شده‌اند. دو قسمت شرقی و غربی رودخانه خود به دو قسمت بالا محله (جٌر محله) و پایین محله (جیر محله) تقسیم شده است.
شغل مردم روستا کشاورزی، دامپروری و به تازگی پرورش مرغ و ماهی می‌باشد.
از نکات قابل توجه سیاهکشان وجود چشمه آب معدنی در فاصله ۱ کیلومتری جنوب روستا (به سمت روستای دیورود) می‌باشد که برای درمان درد معده مفید بوده و افراد زیادی برای مصرف آن از مناطق اطراف به آنجا می‌روند. راه قدیمی رحیم آباد به اشکورات (چارودار راه) از کنار رودخانه پلرود و وسط روستا عبور کرده.
قسمت صخره‌ای پلام تا سیاهکشان این راه و دست نوشته‌های باقی مانده از دوران قدیم بر روی صخره‌های آن قابل توجه می‌باشد.

جهت دیدن تصاویر بیشتر از طبیعت این روستا لطفا به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢۱ | ٧:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

بازار بزرگ شهر رشت در بافت قدیمی و مرکزی این شهر قرار دارد و مرکز کلیه فعالیت‌های بازرگانی استان گیلان به حساب می‌آید

بازار سنتی رشت شامل میدان بزرگ، میدان کوچک، چهارسوق‌‌ها و کاروانسراها است. معماری کاروانسراها و طاقی‌های موجود در بازار رشت یکی از جاذبه‌های توریستی این بازار است.

در گوشه و کنار بازار رشت میتوان جلوه های گوناگونی از زیبایی‌های فرهنگ فولکلور این استان را یافت که به نوبه خود بسیار زیبا و جذاب است. این بازار از بخش‌های گوناگونی شامل کاروانسراها و طاقی‌ها و... تشکیل شده است.
در بافت 24 هکتاری بازار رشت، 14 کاروانسرا وجود دارد که توسط راسته‌های مختلف به هم مرتبط هستند. این کاروانسراها در دوره قاجاریه و اوایل دوره پهلوی به عنوان کانون‌های بازرگانی ساخته شدند.

تعدادی از آنها عبارتند از: طاقی‌های بزرگ و کوچک، سعادت و کاروانسراهای محتشم، چینی چیان، ملک و ... .

طاقی بزرگ این کاروانسرا در سال ۱۳۲۱ هجری قمری در ضلع جنوبی کاروانسرای طاقی کوچک و راسته دوم زرگرها و ضلع غربی سرای قیصریه فخر، در ضلع جنوبی راسته میدان کوچک و ضلع شرقی راسته پلاستیک فروش‌ها ساخته شده است.
 طاقی کوچک و ۱۳ کاروانسرای دیگر نیز در بافت ۲۴ هکتاری بازار رشت، توسط راسته‌های مختلف به هم مرتبط هستند و در دوره قاجاریه و اوایل پهلوی ساخته شده است.

این کاروانسرا در ضلع شمالی بازار رشت جنب مسجد حاج مجتهد قرار دارد و از طریق دالان جنوبی و شرقی به کاروانسرای طاقی بزرگ و راسته گونی‌فروشان و کاروانسرای ملک مرتبط است و همچنین از طریق دالان شمالی به مسجد حاج مجتهد خیابان شریعتی راه دارد.

طاقی سعادت در محدوده میدان بزرگ واقع شده و در بافت بازار درون شهری نقش مهمی دارد. قدمت آن به دوره قاجاریه می‌رسد که در گذشته یکی از قطب‌های تجاری مهم محسوب می‌شده است.

کاروانسرای محتشم همانند دیگر کاروانسراها در بافت ۲۴ هکتاری بازار رشت در سال ۱۳۰۰ ساخته شده و در ضلع شمال غربی آن کاروانسرای گلشن و ضلع غربی آن بازارچه عطاران قرار دارد.
کاروانسرای چینی چیان نیز در قسمت شمال غرب بازار رشت نزدیک چهار سوق قرار دارد و در قسمت شرق با سرای حاجی حسن خان و از غرب بعد از راسته حلبی سازها با سرای سعادت همجوار است. این بنا در سال ۱۳۰۸ توسط برادران چینی‌چیان ساخته شده است.

کاروانسرای ملک دارای بافت بازار درون شهری است که در دوران قاجاریه ساخته شده و برای صادرات برنج به روسیه و ابریشم به کاشان و یزد مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

خرید از بازار رشت اگرچه با مشکلات عبوری روبروست اما در نوع خود از دیدنی های استان گیلان به شمار می‌رود. گردشگران وقتی به بازار رشت وارد می شوند به دنبال خرید سوغات یا کالای مورد نظر در میان تنوعی از رنگ‌های زیبای محصولات کشاورزی، انواع ماهی و... ساعت‌ها به جست وجو می‌پردازند و در کنار آن از کاروانسراهای قدیمی رشت و طاقی های بزرگ و کوچک آن دیدن می‌کنند.

نویسنده : خانم مفیدی

عکس : خبر گزاری فارس

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢٠ | ٥:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

************

لونگی مرغ و ماهی از غذا‌های محلی منطقه ویلکیج ، تالش و استارا میباشد.


مواد لازم

ماهی سفید 1عدد،

مغزگردو ساییده شده 250 گرم،

پیاز سرخ شده 6 قاشق غذاخوری،

سبزی معطرخرد شده 8 قاشق غذاخوری ،

آبغوره نصف استکان،

رب ازگیل و رب گوجه فرنگی به مقدار لازم،

نمک ، فلفل و گلپر مقداری،



طرز تهیه :


ابتدا فلس ماهی را گرفته شکم ماهی را خالی کنید و ماهی را تمیز بشویید سپس رب ازگیل و رب گوجه فرنگی را به تمامی سطح ماهی بمالید و به مدت 5 الی6 ساعت در یخچال قرار دهید ، پس از مدت زمان سپری شده ، در ظرفی گردوی اسیاب شده ، سبزی‌های معطر و محلی شامل (نعناع ، پونه ، گشنیز ، رب اناز ، رب ازگیل ، نمک ، فلفل و دارچین و تفاله پیاز ( پیاز رنده شده و آب گرفته شده) را ریخته با قاشق مخلوط کنید و درون شکم ماهی را با این مایه آماده شده پر کنید و با سورن و نخی تمیز ( نخ کوک ) آن را بدوزید.
سینی فر رو چرب کنید و ماهی را در آن قرار دهید و اجازه دهید تا به مدت 1 ساعت با حرارت 210 درجه سانتیگراد بپزد.( فر را از قبل روشن کنید).
بعد ازاینکه ماهی خوب پخت خیلی با احتیاط آنرا در ظرف مورد نظر خود چیده و نخ را از آن جدا کنید.

اگر از مواد داخل ماهی چیزی اضافه مانده میتوانید بعنوان تزئیین کنار ماهی بگذارید.
اکنون غذای شما آماده است و می‌توانید آنرا میل کنید.



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱٩ | ٥:۳٦ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()

کشت برنج یکی از صنایع اقتصادی میباشد که از قدیم از نسلی به نسل دیگر به یادگار مانده است و به عنوان یک صنعت قدیمی و همچنین از نظر اقتصادی از اهمیت بسزائی برخوردار میباشد

نشا کاری یکی از مراحل کشت برنج است. در این مرحله نشا (جوانه برنج) که پیش از این در خزانه آماده شده را به زمین اصلی انتقال می دهند. نشاکاری معمولا توسط زنان کشاورز انجام می شود.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱٧ | ۳:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()
  • قیمت دلار | تبادل اطلاعات